جالب است نه ؟ خُب ! کمی به این می پردازیم که بهتر متوجه بشوید.
در چندین سال گذشته، افراد گوناگونی از شهرهای مختلف شمال، تلاش کرده اند تا برنج شهرشان را به یک برند برنج اعلا تبدیل کنند؛ آنها این کار را با استفاده از راه های مختلفی انجام داده اند. نام شهرشان را بر روی گونی یا کیسه برنج ، حک کرده اند؛ جشنواره برای شهرشان برگزار کرده اند و یا نام شهرشان را در اظهارنامه های تجاری قوه قضاییه و یا ثبت شرکت های همان قوه ، ثبت کرده اند.
اما این کار باعث نمی شود که همه برنج هایی که در شهر یا روستای آنها کاشته می شود، بهترین برنج شمال باشد؛ بی تردید در هر نقطه ای از شمال، برنج هایی کاشته می شود و به دست می آید که برنج های خوبی هستند؛ به صورت نسبی هم، برنج یک منطقه ممکن است که در یک سال نسبت به برنج منطقه ای دیگر ، بهتر بشود؛ اما همین اتفاق ممکن است که در سال آینده، به صورت معکوس رخ بدهد و برنج آن منطقه ، که در سال قبل بهتر بود، افت کند و امسال ، پایین تر باشد.
در ضمن نباید تصور کنید که همه برنج هایی که در یک منطقه خوب ، با آمار نسبی کیفیت خوب برنج ، به دست می آید، برنج خوبی است؛ ممکن است از ده مزرعه ، ۶ تایش خوب باشد، ۴ تایش هم بد در بیاید. پس در خرید و انتخاب برنج بهترین برنج های ایرانی شمال ، فقط به برند بودن یک شهر یا یک منطقه نباید توجه کنید.
در واقع شاید بهترین پاسخ برای این سوال آن باشد که بگوییم که اگر آب سالم و هوای سالمی در شالی زار وجود داشته باشد و درصد استفاده از مواد شیمیایی ( از هر نوع و گونه : چه در سم و چه در کود) کم تر باشد، برنجی که به دست می آید، بهترین برنج شمال خواهد بود ؛ البته این در واقع، همان تعریف اصلی برنج ارگانیک واقعی است.
در سال های گذشته، متاسفانه با توجه به رشد روزافزون فاضلاب های خانگی و شهری و روستایی و صنعتی در مناطق شمالی، آب ها در حال آلوده شدن هستند؛ شوینده های شیمیایی در حال افزایش است؛ آن هم شوینده هایی که سازگار با محیط زیست نیستند.
شیرابه های زباله ها در حال افزایش است و این شیرابه ها، هم وارد آب های سطحی و جاری می شوند و هم وارد آب های زیرزمینی و در نهایت به دریای خزر می ریزند. همه این ها ، خواهی نخواهی بر روی کیفیت برنج و دیگر محصولات کشاورزی هم تاثیر خواهد گذاشت ؛ هر چه قدر هم که تبلیغ بشود، ولی این ها ، واقعیت های زندگی در شمال است.
در واقع وزارت کشاورزی، می بایست در رابطه ای بسیار نزدیک و هماهنگ با وزارت خانه های نیرو و تجارت و محیط زیست باشد؛ (که البته امیدواریم این آخری، یعنی سازمان محیط زیست، از سطح سازمان به سطح وزارت خانه ای کارا و پویا و قدرتمند و تاثیر گذار تبدیل شود؛ با گفتن ما و با اقدام و نظر شما !)
شاخک ها و گیرنده های این وزارت خانه ها باید به چیزهایی که آب های شمال ( و البته دیگر استان های ایران) را آلوده می کنند، بسیار حساس باشند؛ چرا که از همین آب ها، برنج و دیگر محصولات کشاورزی به دست می آید. حال اگر برنج ای که مردم می خرند، از آب آلوده تغذیه شود، هر چه قدر هم که گفته شود این برنج ، ارگانیک است و طرف قسم هم بخورد و بر روی کیسه ها و گونی هایش هم چاپ کند که من به آن کود شیمیایی و سم شیمیایی نزده ام، باز آن برنج خوبی نمی شود؛ چرا که آب آن منطقه ، آلوده شده است.
همان طور که خودتان هم می دانید تنها آب های آشامیدنی ، تصفیه می شوند و به آنها کلر زده می شود( که البته امیدواریم خود کلر، ما را کم کم نکُشد) ؛ ولی آب های کشاورزی که دیگر تصفیه نمی شود. به نظر می رسد که شوینده هایی که در کشور ما نیز استفاده می شود، چندان سازگار با محیط زیست نباشند و پس از شستشو ، به محیط زندگی ما در آب های زیرزمینی یا سطحی وارد بشوند.
پس در یک کلام همان طور که شما هم درک می کنید، بدون تعصب باید گفت هر منطقه ای که آب و هوای سالم تری از نظر محیط زیستی در شمال داشته باشد، منطقه خوب تری است و برنج سالم تری خواهد داشت و البته در کنار آن ، جنس خود برنج و عوامل دیگر نیز موثر و تاثیرگذار است.
شاید انتظار داشتید که ما خیلی راحت، بیاییم و یک منطقه را به شما معرفی کنیم و نام ببریم و بگوییم که بهترین و عالی ترین و برترین برنجی که در دنیا وجود دارد، برای همین منطقه و ناحیه است؛ ولی ما واقعیت را به شما گفتیم ؛ حقیقت را برایتان بیان کردیم که شما خودتان بدانید که هیچ چیز، در زمین های شمال ، قطعی نیست؛ همیشگی نیست.
از سوی دیگر همه کسانی که در صنعت کشاورزی برنج هستند، باید تلاش کنند تا برنج بهتری را ارائه بدهند؛ حال هر کسی که بتواند خدمت و خدمات بهتری را به شما مردم عزیز ایران ( و حتی دیگر مردم جهان ) ارائه کند، سود بیشتری نیز عایدش خواهد شد که صد البته نوش جانش!
برچسب:
نویسنده: نوید جعفری