نوروز مبارک

به وقت یک فروردین ۱۴۰۰

اولین روز از بهار سال جدید از راه رسید

۱۳۰۰ به همراه ۹۹ فرزندش کوله بار خود را بست و خانه ی اجاره ای اش را به ۱۴۰۰ بخشید...

و اما غمگین تر از همه ،۹۹ بود که خاطرات تلخ فروانی در افکارش او را اندوهگین کرده بود

چندی قبل از شروعش کرونا جهان را احاطه کرد و با شروعش آن شادی و شور همیشگی به پا نبود...

به یاد میاورد تک به تک آن خانواده هایی که تکه ای از جان و روح خود را به دست خاک سپردند و در حسرت یکبار دیگر دیدن عزیزشان بر قاب عکس به دیوار زده شده بوسه ای میزنند....

کرونا شادی را از ۹۹ گرفت

و او را تهدید به این کرد که از شلوغی و دور هم بودن دست بکشد...

اما میان این همه غم گاهی شادی ها،موفقیت ها،عشق وخوشی ها کورسو امید اورا به سوی روشنایی سوق میداد...

بالاخره گذشت سالی که با اشکهای وسختیهای بسیار به پایان آمد.چه انسانهای شایسته اسیر خاک شدند وچه مردمان بسیار صاحب عزا.امیدکه دیگر چنین روزگاران پیش نیاید.امشب آخرین شب قرن وفردا طلوع قرنی دیگر.

و حالا ۱۴۰۰ برای ثبت داستان های جدید این سال قلم را به دست گرفته است

خداکند در خط به خط نوشته هایش شادی و امید موج بزند...

سال نو 1...